İçeriğe geç
  • Matematik çözücüyü aç
  • Yapay zekâ öğretmene sor
  • AP dersi bul
  • Test oluştur
  • Hesap makinesini aç
  • Grafik hesap makinesi
  • Tüm hesaplayıcılar
  • Matematik rehberlerini oku
↑ ↓Açmak için Enter · Kapatmak için Esc
Problem çöz

Lineer cebir

Örneklerle Özdeğerler ve Özvektörler

Yazar MathSolver Pro Editorial Team · Yayımlanma

Bir matrisin özvektörü, matrisin hiç döndürmeden yalnızca gerdiği ya da ters çevirdiği bir yöndür; özdeğer ise germe katsayısıdır. Matrisin davranışının özünü ortaya koyarlar ve köşegenleştirmenin, kararlılık analizinin, Markov zincirlerinin ve veri sıkıştırmanın temelinde yer alırlar.

Tanımlayıcı denklem

Vektörlerin çoğu bir matrisle çarpıldığında yön değiştirir. Bazı özel vektörler değiştirmez: matris onları yalnızca aynı doğru boyunca gerer, büzer ya da yansıtır. Bunlar özvektörlerdir ve her birinin çarpıldığı katsayı onun özdeğeridir. Sembollerle, sıfırdan farklı bir v\mathbf{v} vektörü, aşağıdaki eşitlik sağlanıyorsa kare AA matrisinin λ\lambda özdeğerli bir özvektörüdür:

Av=λv,v≠0A\mathbf{v} = \lambda\mathbf{v}, \qquad \mathbf{v} \ne \mathbf{0}

Sıfır vektör hariç tutulur, çünkü her λ\lambda için denklemi sağlardı. Özdeğerler ise sıfır, negatif, hatta karmaşık olabilir. 2 özdeğeri bu yöndeki vektörlerin uzunluğunun iki katına çıktığı, −1-1 ters çevrildikleri, 0 ise sıfır vektöre büzüldükleri anlamına gelir; bu da ancak ve ancak matris tekilse olur.

Karakteristik denklemle özdeğerleri bulmak

Denklemi (A−λI)v=0(A - \lambda I)\mathbf{v} = \mathbf{0} biçiminde yazın. Sıfırdan farklı bir çözümün var olması için A−λIA - \lambda I matrisi tekil olmalı, yani determinantı sıfıra eşit olmalıdır. Böylece karakteristik denklem elde edilir:

det⁡(A−λI)=0\det(A - \lambda I) = 0

n×nn \times n bir matris için bu, λ\lambda'ya göre nn. dereceden bir polinom denklemidir: demek ki katlılıklarıyla sayıldığında ve karmaşık olanlara izin verildiğinde nn tane özdeğer vardır. 2×22 \times 2 bir matris için polinom ikinci derecedendir ve ikinci dereceden denklemler nasıl çözülür makalesindeki yöntemlerle çözülebilir.

Eksiksiz bir 2'ye 2 örneği

Örnek 1: 2'ye 2 bir matrisin özdeğerleri ve özvektörleri

  1. A=(4123)A = \begin{pmatrix} 4 & 1 \\ 2 & 3 \end{pmatrix} olsun. O hâlde det⁡(A−λI)=(4−λ)(3−λ)−2=λ2−7λ+10\det(A - \lambda I) = (4 - \lambda)(3 - \lambda) - 2 = \lambda^2 - 7\lambda + 10.
  2. Çarpanlarına ayıralım: (λ−5)(λ−2)=0(\lambda - 5)(\lambda - 2) = 0; bu yüzden özdeğerler λ=5\lambda = 5 ve λ=2\lambda = 2'dir.
  3. λ=5\lambda = 5 için: A−5I=(−112−2)A - 5I = \begin{pmatrix} -1 & 1 \\ 2 & -2 \end{pmatrix}. Birinci satır −x+y=0-x + y = 0, yani y=xy = x verir ve özvektör (1,1)(1, 1)'dir.
  4. λ=2\lambda = 2 için: A−2I=(2121)A - 2I = \begin{pmatrix} 2 & 1 \\ 2 & 1 \end{pmatrix}; bu yüzden 2x+y=02x + y = 0 ve özvektör (1,−2)(1, -2)'dir.
  5. Kontrol: A(1,−2)=(4−2,2−6)=(2,−4)=2(1,−2)A(1, -2) = (4 - 2, 2 - 6) = (2, -4) = 2(1, -2).

Bir özvektörün sıfırdan farklı her katı da özvektördür: (3,3)(3, 3) ya da (−2,4)(-2, 4) da aynı derecede doğru cevaplar olurdu. Önemli olan uzunluk değil, yöndür. Ayrıca iki durumda da A−λIA - \lambda I'nın satırlarının orantılı olduğuna dikkat edin. λ\lambda gerçekten bir özdeğerse bu garantidir ve hesapların mükemmel bir kontrolüdür.

İki kısayol: iz ve determinant

Her kare matrisin özdeğerleri, kolayca bulunan iki sayıyla ilişkilidir. Toplamları ize, yani köşegen elemanlarının toplamına, çarpımları ise determinanta eşittir:

λ1+λ2+⋯+λn=tr⁡(A),λ1λ2⋯λn=det⁡(A)\lambda_1 + \lambda_2 + \cdots + \lambda_n = \operatorname{tr}(A), \qquad \lambda_1\lambda_2\cdots\lambda_n = \det(A)

Örnek 1'de iz 4+3=7=5+24 + 3 = 7 = 5 + 2, determinant ise 12−2=10=5⋅212 - 2 = 10 = 5 \cdot 2'dir. 2×22 \times 2 bir matris için bu, karakteristik denklemin her zaman λ2−tr⁡(A)λ+det⁡(A)=0\lambda^2 - \operatorname{tr}(A)\lambda + \det(A) = 0 biçiminde olduğu anlamına gelir; böylece determinantı elle açmak gerekmez. Üçgen matrislerle iş daha da kolaydır: özdeğerleri doğrudan köşegen elemanlarıdır.

Karmaşık ve katlı özdeğerler

(0−110)\begin{pmatrix} 0 & -1 \\ 1 & 0 \end{pmatrix} dönme matrisi her vektörü 90 derece döndürür: hiçbir gerçel yön kendi doğrusunda kalmaz. Karakteristik denklemi λ2+1=0\lambda^2 + 1 = 0, λ=±i\lambda = \pm i karmaşık özdeğerlerini verir. Gerçel bir matrisin karmaşık özdeğerleri her zaman eşlenik çiftler hâlinde ortaya çıkar ve bir dönmeye işaret eder.

Özdeğerler katlı da olabilir. (2102)\begin{pmatrix} 2 & 1 \\ 0 & 2 \end{pmatrix} matrisinin iki katlı 2 özdeğeri vardır, ama A−2I=(0100)A - 2I = \begin{pmatrix} 0 & 1 \\ 0 & 0 \end{pmatrix}, y=0y = 0'ı zorunlu kılar: tek özvektörler (1,0)(1, 0)'ın katlarıdır. Doğrusal bağımsız özvektörlerinin sayısı boyutundan az olan böyle bir matris köşegenleştirilemez. Buna karşılık birim matrisin de katlı bir 1 özdeğeri vardır, ama sıfırdan farklı her vektör onun özvektörüdür.

Simetrik matrisler bu iki güçlükten de kaçınır. Özdeğerleri her zaman gerçeldir ve farklı özdeğerlere karşılık gelen özvektörleri diktir. (2112)\begin{pmatrix} 2 & 1 \\ 1 & 2 \end{pmatrix} için özdeğerler 3 ve 1'dir; özvektörler ise nokta çarpımı sıfır olan (1,1)(1, 1) ve (1,−1)(1, -1)'dir.

Köşegenleştirme ve matris kuvvetleri

n×nn \times n bir matrisin nn tane doğrusal bağımsız özvektörü varsa matris köşegenleştirilebilir. Özvektörleri PP'nin sütunlarına, özdeğerleri DD'nin köşegenine yazın; o zaman:

A=PDP−1⇒Ak=PDkP−1A = PDP^{-1} \quad \Rightarrow \quad A^k = PD^kP^{-1}

Köşegen bir matrisin kuvveti, her köşegen elemanının kuvveti alınarak bulunur: böylece A100A^{100}'ü hesaplamak kolaylaşır. Özdeğerler uzun vadeli davranışı da öngörür: bir özdeğerin mutlak değeri diğer hepsininkinden kesin olarak büyükse AA ile tekrar tekrar çarpmak, neredeyse her başlangıç vektörünü karşılık gelen özvektörün yönüne çevirir.

Örnek 2: bir Markov zincirinin durağan durumu

  1. Her yıl X şirketinin müşterilerinin yüzde 90'ı kalır, yüzde 10'u Y'ye geçer; Y ise müşterilerinin yüzde 50'sini korur ve kalan yüzde 50'yi X'e kaptırır. Geçiş matrisi: (0.90.50.10.5)\begin{pmatrix} 0.9 & 0.5 \\ 0.1 & 0.5 \end{pmatrix}.
  2. İz 1,4, determinant ise 0.45−0.05=0.40.45 - 0.05 = 0.4'tür; bu yüzden özdeğerler 1 ve 0,4'tür.
  3. λ=1\lambda = 1 için: −0.1x+0.5y=0-0.1x + 0.5y = 0; bu da (5,1)(5, 1) özvektörünü verir.
  4. Toplam 1 olacak şekilde normalleştirince uzun vadeli pazar paylarını elde ederiz: X'te altıda beş, Y'de altıda bir; başlangıç paylarından bağımsız olarak, çünkü 0,4 özdeğerine karşılık gelen bileşen her yıl sönümlenir.

Özdeğerler nerede önemlidir?

  • Arama motorları: Google'ın ilk sayfa sıralama algoritması, web sayfalarını bağlantı matrisinin baskın özvektörüne göre sıralar.
  • Mühendislik: köprülerin ve binaların doğal frekansları özdeğerlerle belirlenir ve mühendisler bunları beklenen uyarım frekanslarından uzak tutar.
  • Veri analizi: temel bileşenler analizi, en büyük yayılımın yönlerini bulmak için kovaryans matrisinin özvektörlerini kullanır.
  • Diferansiyel denklemler: özdeğerlerin işaretleri dengenin kararlı mı kararsız mı olduğuna karar verir.
  • Kuantum mekaniği: enerji düzeyleri gibi ölçülebilir büyüklükler operatörlerin özdeğerleridir.

Özdeğer hesap makinesi karmaşık olanlar dâhil özdeğerleri ve özvektörleri bulur ve karakteristik polinomu adım adım gösterir. Determinant hesap makinesi, aday bir değer için det⁡(A−λI)\det(A - \lambda I)'yı kontrol etmeye yardımcı olur.

3'e 3 bir örnek

Büyük matrisler de aynı yolla ele alınır ve sıfırlar determinantlarda olduğu gibi işe yarar. Satırları (2,0,0)(2, 0, 0), (0,3,4)(0, 3, 4) ve (0,4,9)(0, 4, 9) olan matrisi alalım. det⁡(A−λI)\det(A - \lambda I)'yı birinci satıra göre açmak, (2−λ)(2 - \lambda) çarpı satırları (3,4)(3, 4) ve (4,9)(4, 9) olan bloğun karakteristik polinomunu verir. Bu bloğun izi 12, determinantı 27−16=1127 - 16 = 11'dir; bu yüzden polinomu λ2−12λ+11=(λ−1)(λ−11)\lambda^2 - 12\lambda + 11 = (\lambda - 1)(\lambda - 11)'dir.

Dolayısıyla özdeğerler 2, 1 ve 11'dir. Kontrol: toplamları 14 tüm matrisin izi, çarpımları 22 ise determinantıdır. Özvektörler: 2 özdeğeri için (1,0,0)(1, 0, 0), 1 için (0,−2,1)(0, -2, 1) ve 11 için (0,1,2)(0, 1, 2). Matris simetriktir ve söz verildiği gibi bu üç vektör ikişer ikişer diktir.

Tipik hatalar

  • λ\lambda'yı yalnızca köşegen elemanlarından değil, tüm elemanlardan çıkarmak.
  • (A−λI)v=0(A - \lambda I)\mathbf{v} = \mathbf{0}'ı çözdükten sonra sıfır vektörü özvektör saymak.
  • Katlı bir özdeğerin her zaman iki doğrusal bağımsız özvektörü olduğunu varsaymak.
  • AvA\mathbf{v}'yi hesaplayıp λv\lambda\mathbf{v} ile karşılaştırarak sonucu kontrol etmeyi unutmak.

Son kontrol, tüm alışkanlıkların en değerlisidir. Yalnızca bir matris-vektör çarpımı gerektirir ve AvA\mathbf{v}, v\mathbf{v}'nin bir katı değilse ya özdeğer ya da özvektör yanlıştır.

Geometrik tablo

Örnek 1'deki matrisi kareli bir kâğıdın her noktasına uyguladığınızı düşünün. Başlangıç noktasından çıkan okların çoğu hem uzar hem de döner. Ama (1,1)(1, 1)'den geçen doğru üzerindeki oklar yalnızca beş kat uzar, (1,−2)(1, -2)'den geçen doğru üzerindekiler ise doğrularından ayrılmadan uzunluklarını ikiye katlar. Özvektörler dönüşümün iskeletidir: bu iki doğru boyunca ne olduğunu bilirseniz her yerde ne olduğunu da bilirsiniz, çünkü her vektör bu doğrular boyunca bileşenlere ayrılır.

Sıkça sorulan sorular

Bir özdeğer sıfır olabilir mi?

Evet. Sıfır özdeğer, sıfırdan farklı bir vektörün sıfır vektöre gittiği anlamına gelir: demek ki matris tekildir ve tersi yoktur. Buna karşılık bir özvektör asla sıfır olamaz.

Özvektörler tek midir?

Hayır. Bir özvektörün sıfırdan farklı her katı da aynı özdeğerli bir özvektördür; bu yüzden genellikle elemanları basit tam sayılar olacak ya da uzunluğu 1 olacak şekilde normalleştirilirler.

Her matrisin özdeğerleri gerçel midir?

Hayır. Örneğin dönme matrislerinin özdeğerleri karmaşıktır. Buna karşılık gerçel simetrik matrislerin özdeğerleri her zaman gerçeldir.

Karakteristik polinom nedir?

λ\lambda'ya bağlı bir polinom olan det⁡(A−λI)\det(A - \lambda I)'dır ve kökleri özdeğerlerin ta kendisidir. 2×22 \times 2 bir matris için λ2−tr⁡(A)λ+det⁡(A)\lambda^2 - \operatorname{tr}(A)\lambda + \det(A)'ya eşittir.

«Özdeğer» terimi nereden gelir?

David Hilbert'e kadar uzanan Almanca bir terimin karşılığıdır; Almancadaki «eigen» sözcüğü burada «matrise ait» ya da «ona özgü» anlamına gelir ve Türkçedeki «öz» sözcüğü de bu anlamı taşır. Özvektör, matrisin kendi üzerine taşıdığı ona özgü yöndür; özdeğer ise onun karakteristik ölçekleme katsayısıdır.

MathSolver Pro Editorial Team

Editörlük ve matematiksel denetim

Editör ekibimiz her rehberi yalnızca cevabı değil, her yöntemin ardındaki akıl yürütmeyi de açıklayacak şekilde yazar. Her çözümlü örnek yayımlanmadan önce sitenin çözüm motorları ve otomatik testlerle kontrol edilir; bir yöntem ya da sınav biçimi değiştiğinde makaleler hemen güncellenir.