رفتن به محتوا
  • باز کردن حل‌کننده
  • از معلم هوشمند بپرسید
  • یافتن درس AP
  • ساخت آزمونک
  • باز کردن ماشین‌حساب
  • ماشین‌حساب نموداری
  • همه ماشین‌حساب‌ها
  • خواندن راهنماهای ریاضی
↑ ↓Enter برای باز کردن · Esc برای بستن

حسابان

سری تیلور: تقریب توابع با چندجمله‌ای‌ها

نوشتهٔ MathSolver Pro Editorial Team · منتشرشده در

سری تیلور یک تابع را به صورت چندجمله‌ای‌ای نامتناهی بازنویسی می‌کند که از مشتق‌های آن در یک نقطه ساخته شده است. بریدن سری پس از چند جمله، چندجمله‌ای تیلور را می‌دهد: تقریبی که محاسبه‌اش آسان است و خطایش را می‌توان کران‌دار کرد.

ایده: مشتق‌ها را یکسان کنید

چندجمله‌ای‌ها ساده‌ترین توابع برای کار کردن‌اند. می‌توان آن‌ها را فقط با جمع و ضرب محاسبه کرد و مشتق‌گیری یا انتگرال‌گیری از آن‌ها کاری روزمره است. محاسبهٔ دستی توابعی مانند exe^x، sin⁡x\sin x و ln⁡x\ln x بسیار دشوارتر است. ایدهٔ سری تیلور یافتن چندجمله‌ای‌ای است که در نزدیکی نقطهٔ انتخاب‌شدهٔ aa مانند تابع رفتار کند.

بهترین خط گذرنده از یک نقطه، خط مماس است که مقدار تابع و مشتق اول آن را در آنجا یکسان می‌کند. یک سهمی می‌تواند مشتق دوم را هم یکسان کند و در نتیجه خمیدگی منحنی را دنبال کند. یک چندجمله‌ای درجهٔ سوم می‌تواند مشتق سوم را هم یکسان کند و به همین ترتیب. هر مشتق یکسان‌شدهٔ اضافی باعث می‌شود چندجمله‌ای در گسترهٔ وسیع‌تری اطراف نقطه به تابع بچسبد. ادامهٔ این کار تا بی‌نهایت سری تیلور را می‌دهد.

فرمول سری تیلور

اگر بخواهیم مشتق nnام چندجمله‌ای در aa برابر f(n)(a)f^{(n)}(a) باشد، ضریب (x−a)n(x - a)^n ناگزیر f(n)(a)n!\frac{f^{(n)}(a)}{n!} می‌شود. فاکتوریل به این دلیل ظاهر می‌شود که nn بار مشتق‌گیری از (x−a)n(x - a)^n حاصل n!n! را می‌دهد. سری کامل چنین است:

f(x)=∑n=0∞f(n)(a)n!(x−a)n=f(a)+f′(a)(x−a)+f′′(a)2!(x−a)2+⋯f(x) = \sum_{n=0}^{\infty}\frac{f^{(n)}(a)}{n!}(x - a)^n = f(a) + f'(a)(x - a) + \frac{f''(a)}{2!}(x - a)^2 + \cdots

وقتی a=0a = 0، سری را سری مک‌لورن می‌نامند و توان‌ها به سادگی xnx^n هستند. چندجمله‌ای حاصل از جمله‌ها تا (x−a)n(x - a)^n چندجمله‌ای تیلور درجهٔ nn است و آن را Pn(x)P_n(x) می‌نویسند. دو جملهٔ نخست به تنهایی همان تقریب خط مماس‌اند که خطی‌سازی هم نامیده می‌شود.

ساختن سری برای e به توان x

مثال 1: سری مک‌لورن exe^x

  1. هر مشتق exe^x برابر exe^x است و e0=1e^0 = 1، پس برای هر nn داریم f(n)(0)=1f^{(n)}(0) = 1.
  2. ضریب‌ها 1n!\frac{1}{n!} هستند و نتیجه ex=1+x+x22!+x33!+⋯e^x = 1 + x + \frac{x^2}{2!} + \frac{x^3}{3!} + \cdots است.
  3. e0.5e^{0.5} را با چهار جمله تقریب بزنید: 1+0.5+0.125+0.02083‾=1.645831 + 0.5 + 0.125 + 0.0208\overline{3} = 1.64583.
  4. مقدار واقعی 1.648721.64872 است، پس خطا تنها پس از چهار جمله حدود 0.00290.0029 است.

قرار دادن x=1x = 1 فرمول مشهوری برای خود این ثابت می‌دهد: e=1+1+12+16+124+⋯e = 1 + 1 + \frac{1}{2} + \frac{1}{6} + \frac{1}{24} + \cdots که پس از حدود دوازده جمله به 2.71828 می‌رسد، چون فاکتوریل‌ها بسیار سریع رشد می‌کنند.

سری‌هایی که دانستنشان می‌ارزد

این سری‌های مک‌لورن مدام ظاهر می‌شوند و بیشتر سری‌های دیگر را می‌توان با جای‌گذاری، ضرب، مشتق‌گیری یا انتگرال‌گیری از آن‌ها ساخت:

ex=∑n=0∞xnn!,sin⁡x=x−x33!+x55!−⋯ ,cos⁡x=1−x22!+x44!−⋯e^x = \sum_{n=0}^{\infty}\frac{x^n}{n!}, \qquad \sin x = x - \frac{x^3}{3!} + \frac{x^5}{5!} - \cdots, \qquad \cos x = 1 - \frac{x^2}{2!} + \frac{x^4}{4!} - \cdots
11−x=1+x+x2+x3+⋯ (∣x∣<1),ln⁡(1+x)=x−x22+x33−⋯ (−1<x≤1)\frac{1}{1 - x} = 1 + x + x^2 + x^3 + \cdots \ (|x| < 1), \qquad \ln(1 + x) = x - \frac{x^2}{2} + \frac{x^3}{3} - \cdots \ (-1 < x \le 1)

سینوس فقط توان‌های فرد دارد که با فرد بودن این تابع جور است، و کسینوس فقط توان‌های زوج دارد که با تقارن آن جور است. مشتق‌گیری جمله‌به‌جمله از سری سینوس سری کسینوس را می‌دهد، درست همان‌طور که مشتق sin⁡x\sin x باید cos⁡x\cos x باشد.

برای وارسی، sin⁡0.1≈0.1−0.0016=0.0998333\sin 0.1 \approx 0.1 - \frac{0.001}{6} = 0.0998333، در حالی که مقدار واقعی 0.09983340.0998334 است. دو جمله همین حالا شش رقم اعشار درست می‌دهند و به همین دلیل ماشین‌حساب‌ها می‌توانند توابع مثلثاتی را با چندجمله‌ای‌های کوتاه این‌قدر سریع محاسبه کنند.

بسط حول نقطه‌ای غیر از صفر

انتخاب aa نزدیک به ورودی‌ای که برایتان مهم است، تقریب را بسیار سریع‌تر همگرا می‌کند. برای تخمین 4.1\sqrt{4.1}، تابع x\sqrt{x} را حول a=4a = 4 بسط دهید، جایی که ریشهٔ دوم آسان است.

مثال 2: تقریب درجهٔ دوم 4.1\sqrt{4.1}

  1. f(x)=x1/2f(x) = x^{1/2}، پس f(4)=2f(4) = 2.
  2. f′(x)=12x−1/2f'(x) = \frac{1}{2}x^{-1/2}، پس f′(4)=14f'(4) = \frac{1}{4}.
  3. f′′(x)=−14x−3/2f''(x) = -\frac{1}{4}x^{-3/2}، پس f′′(4)=−132f''(4) = -\frac{1}{32} و ضریب برابر −1/322!=−164\frac{-1/32}{2!} = -\frac{1}{64} است.
  4. P2(x)=2+x−44−(x−4)264P_2(x) = 2 + \frac{x - 4}{4} - \frac{(x - 4)^2}{64}.
  5. P2(4.1)=2+0.025−0.00015625=2.02484375P_2(4.1) = 2 + 0.025 - 0.00015625 = 2.02484375. مقدار واقعی 2.02484572.0248457 است که تا شش رقم اعشار درست است.

خطا چقدر بزرگ است؟

قضیهٔ تیلور خطای چندجمله‌ای تیلور را به دست می‌دهد. اگر میان aa و xx داشته باشیم ∣f(n+1)∣≤M|f^{(n+1)}| \le M، آن‌گاه باقی‌مانده پس از جملهٔ درجهٔ nn در این نابرابری صدق می‌کند:

∣Rn(x)∣≤M ∣x−a∣n+1(n+1)!|R_n(x)| \le \frac{M\,|x - a|^{n+1}}{(n + 1)!}

برای e0.5e^{0.5} با n=3n = 3، مشتق چهارم روی این بازه et≤e0.5<2e^t \le e^{0.5} < 2 است، پس خطا حداکثر 2(0.5)424≈0.0052\frac{2(0.5)^4}{24} \approx 0.0052 است. خطای واقعی، 0.00290.0029، درون این کران است. این کران در جهت معکوس هم مفید است: پیش از شروع محاسبه به شما می‌گوید برای تضمین دقتی معین به چند جمله نیاز دارید.

برای سری‌های متناوب مانند سری‌های سینوس و کسینوس، تخمین ساده‌تری هم هست: خطا از نخستین جملهٔ کنارگذاشته‌شده بزرگ‌تر نیست. ایده‌های پشت این قاعده در آزمون‌های همگرایی سری‌ها آمده است.

سری کجا همگراست

سری تیلور همه‌جا با تابعش برابر نیست. سری هندسی 11−x\frac{1}{1 - x} فقط برای ∣x∣<1|x| < 1 کار می‌کند؛ در x=2x = 2 طرف چپ برابر −1-1 است در حالی که جمله‌های سری بی‌کران رشد می‌کنند. مجموعهٔ مقدارهای xx که سری در آن‌ها همگراست بازه‌ای به مرکز aa است و نصف پهنای آن شعاع همگرایی نام دارد. معمولاً آن را با آزمون نسبت پیدا می‌کنند.

سری‌های exe^x، sin⁡x\sin x و cos⁡x\cos x برای هر xx حقیقی همگرا هستند. سری ln⁡(1+x)\ln(1 + x) برای −1<x≤1-1 < x \le 1 همگراست؛ در x=1x = 1 نتیجهٔ چشمگیر ln⁡2=1−12+13−14+⋯\ln 2 = 1 - \frac{1}{2} + \frac{1}{3} - \frac{1}{4} + \cdots را می‌دهد، هرچند بسیار کند همگرا می‌شود.

سری تیلور به چه کاری می‌آید

  • محاسبهٔ توابع: ماشین‌حساب‌ها و نرم‌افزارها از تقریب‌های چندجمله‌ای‌ای استفاده می‌کنند که خویشاوند نزدیک چندجمله‌ای‌های تیلورند.
  • حدها: جایگزینی sin⁡x\sin x با x−x36+⋯x - \frac{x^3}{6} + \cdots نشان می‌دهد lim⁡x→0sin⁡x−xx3=−16\lim_{x \to 0}\frac{\sin x - x}{x^3} = -\frac{1}{6}، بدون قاعدهٔ هوپیتال.
  • انتگرال‌هایی که پادمشتق مقدماتی ندارند: انتگرال‌گیری جمله‌به‌جمله از سری e−x2e^{-x^2} نتیجه می‌دهد ∫01e−x2 dx≈1−13+110−142+1216≈0.7475\int_0^1 e^{-x^2}\,dx \approx 1 - \frac{1}{3} + \frac{1}{10} - \frac{1}{42} + \frac{1}{216} \approx 0.7475 که به مقدار واقعی 0.74680.7468 نزدیک است.
  • فیزیک: تقریب زاویهٔ کوچک sin⁡θ≈θ\sin\theta \approx \theta که برای آونگ‌ها به کار می‌رود، نخستین جملهٔ سری سینوس است.
  • فرمول اویلر eiθ=cos⁡θ+isin⁡θe^{i\theta} = \cos\theta + i\sin\theta که از مقایسهٔ این سه سری نتیجه می‌شود.

ماشین‌حساب سری تیلور هر تابعی را تا مرتبهٔ دلخواه حول هر نقطه‌ای بسط می‌دهد و هر مشتق را نشان می‌دهد. مهارت مشتق‌گیری در اینجا ضروری است، پس قواعد مشتق‌گیری به زبان ساده همراه مفیدی است.

دستورالعملی برای هر چندجمله‌ای تیلور

  1. مرکز aa را انتخاب کنید: نقطه‌ای نزدیک جایی که به مقدارها نیاز دارید و تابع و مشتق‌هایش در آن آسان محاسبه می‌شوند.
  2. به تعداد درجهٔ مورد نظر از تابع مشتق بگیرید و هر مشتق را ساده کنید.
  3. هر مشتق را در aa محاسبه کنید.
  4. مقدار nnام را بر n!n! تقسیم کنید تا هر ضریب به دست آید.
  5. چندجمله‌ای را با توان‌های (x−a)(x - a) بنویسید، نه توان‌های xx، مگر آنکه a=0a = 0.
  6. ضریب نخست را وارسی کنید: Pn(a)P_n(a) باید برابر f(a)f(a) باشد و شیب PnP_n در aa باید برابر f′(a)f'(a) باشد.

اغلب ساختن سری تازه از روی سری‌ای شناخته‌شده سریع‌تر از مشتق‌گیری‌های پیاپی است. برای نمونه، جایگزینی xx با −x2-x^2 در سری exe^x بی‌درنگ e−x2=1−x2+x42−⋯e^{-x^2} = 1 - x^2 + \frac{x^4}{2} - \cdots را می‌دهد، و ضرب سری سینوس در xx سری xsin⁡xx\sin x را.

دیدن تقریب‌ها روی نمودار

اگر cos⁡x\cos x را همراه با چندجمله‌ای‌های تیلور درجهٔ 2، 4 و 6 آن رسم کنید، الگویی روشن پدیدار می‌شود. چندجمله‌ای درجهٔ 2، که سهمی‌ای رو به پایین است، نزدیک صفر به‌خوبی بر منحنی کسینوس منطبق است اما فراتر از حدود یک واحد از آن دور می‌شود. چندجمله‌ای درجهٔ 4 مدت بیشتری نزدیک می‌ماند و چندجمله‌ای درجهٔ 6 بیشتر نخستین برآمدگی منحنی را دنبال می‌کند. هر چندجمله‌ای سرانجام به سوی بی‌نهایت می‌رود، چون هیچ چندجمله‌ای‌ای نمی‌تواند تا ابد نوسان کند، اما افزودن جمله‌ها این جدایی را دورتر و دورتر می‌برد، و این دقیقاً معنای عملی همگرایی سری است.

این تصویر بهترین راه برای ساختن شهود است: تقریب نزدیک مرکز عالی است و با دور شدن بدتر می‌شود. ماشین‌حساب رسم نمودار می‌تواند یک تابع و چند چندجمله‌ای تیلور آن را با هم رسم کند تا همگرا شدنشان را تماشا کنید.

پرسش‌های متداول

تفاوت سری تیلور و سری مک‌لورن چیست؟

سری مک‌لورن صرفاً سری تیلوری به مرکز a=0a = 0 است. هر سری مک‌لورن یک سری تیلور است، اما سری تیلور می‌تواند حول هر نقطه‌ای باشد.

به چند جمله از سری تیلور نیاز دارم؟

به دقت مورد نیاز و فاصلهٔ xx از مرکز بستگی دارد. از کران باقی‌مانده M∣x−a∣n+1(n+1)!\frac{M|x - a|^{n+1}}{(n+1)!} برای انتخاب nn استفاده کنید، یا در سری‌های متناوب وقتی جملهٔ بعدی از خطای قابل‌قبولتان کوچک‌تر شد، متوقف شوید.

چرا در فرمول تیلور فاکتوریل وجود دارد؟

مشتق‌گیری دقیقاً nn بار از (x−a)n(x - a)^n حاصل n!n! را می‌دهد. تقسیم بر n!n! باعث می‌شود مشتق nnام چندجمله‌ای در aa برابر f(n)(a)f^{(n)}(a) شود، و این همان چیزی است که یکسان شدن با تابع لازم دارد.

آیا سری تیلور همیشه با تابع برابر است؟

نه همیشه. ممکن است فقط روی یک بازه همگرا باشد و در موارد نادری سری به تابعی دیگر همگرا می‌شود. برای توابع استاندارد این مقاله، سری هر جا همگرا باشد با تابع برابر است.

سری تیلور را چه کسی ابداع کرد؟

این سری‌ها به نام ریاضی‌دان انگلیسی بروک تیلور نام‌گذاری شده‌اند که فرمول کلی را در سال 1715 منتشر کرد. ریاضی‌دانان پیشین، از جمله جیمز گرگوری و آیزاک نیوتن، پیش‌تر سری‌های خاصی را یافته بودند و کالین مک‌لورن بعدها حالت خاص به مرکز صفر را رواج داد.

MathSolver Pro Editorial Team

تولید و بازبینی محتوای ریاضی

گروه تحریریهٔ ما هر راهنما را طوری می‌نویسد که استدلال پشت هر روش را توضیح دهد، نه فقط جواب را. هر مثال حل‌شده پیش از انتشار با موتورهای حل سایت و آزمون‌های خودکار بررسی می‌شود و مقاله‌ها هر بار که روشی یا قالب امتحانی تغییر کند بازنگری می‌شوند.